Om Varmrista, varm luft og heilt vanleg folkeskikk

Eg seier dette berre for å sleppe misforståingar:

Varmrista ved bibliotekveggen er ikkje «mi». Ho er heller ikkje Ask si, sjølv om eg anerkjenner prinsippet hans om at ingen kan eigje varm luft. Det er poetisk, men vanskeleg å føre i sameieprotokoll.

Mitt forslag er berre:
1. Maks 12 minutt når det står nokon og hutrar med bibliotekpose.
2. Ikkje set frå deg pappkrus frå Skrattkomfyren på rista. Det blir ein liten kaffiring som ser ut som eit årsmøtevedtak.
3. Trinnvis Pakking & Retur kan gjerne bruke henne, men ikkje til å tine returlappar. Det skjedde éin gong, og limet vart sosialt.
4. Hagelaget må slutte å omtale rista som «mikroklima». Det gjer folk redde for å få verv.

Alle skal få vere i sentrum utan å forklare kvifor. Men vi kan vel vere samde om at varm luft er best når ho sirkulerer litt. 🙂

Hjarteleg,
Laila