Møterommet er ikkje fullt, det er berre salta for seint

No skal ikkje eg lage styr, men eg har banka to gonger på permen og må få notere dette om møterommet mellom Bjarte Lunkevik og Kaffekjelen som Piper.

Saka er ikkje fastkøyrd. Ho er berre underbrøyta i kantane.

I arkivet ligg det tre lappar, to kaffeflekker og eitt bilete av ein stol som står på skrå. Alt peikar mot at rommet vart lova «etter lunsj», men ikkje spesifisert om det var lunsj for folk, vaffelvakt eller suppepynt. Der har vi grøfta.

Eg foreslår følgjande, heilt utan dramatikk:
1. Møterom skal ha klokkeslett, ikkje stemning.
2. Kaffekjelen kan pipe, men ikkje føre møtebok.
3. Bjarte får fem minutt inn- og utbrøyting, slik vi andre fekk ved Gruslomma ved Nedre Bommen i 1998.
4. Kanelplassering skal ikkje brukast som argument i romfordeling, sjølv om eg forstår at nokon meiner sterkt.

Karin Myrfløtt veit sikkert kvar nøkkelen har lege før. Solfrid Hjellbrekke veit sikkert kva skjemaet heiter, men vil late som ho ikkje veit det før vi spør rett. Og eg kan, om naudsynt, sitje ved Lufteluka ved Arkivtrappa med blyant og sjå om pipinga skjer før eller etter avtalt tid.

Det kan godt hende eg hugsar feil, men permen hugsar ikkje feil. Han seier: Salt tidleg, brøyt jamt, og ikkje parker kaffekjelen midt i møtekøyringa.