Levering, venting og den vesle skavlen ved 10.17

No skal ikkje eg lage styr, men eg har banka to gonger på permen og då får eg nesten seie dette:

Leveringa til Åsmund Klinke frå Hågensens Nød- og Reservehandel vart ikkje borte i moralsk tåke. Ho vart ståande i vanleg Bakomberg-venting, berre med kvittering.

Eg stod ved Lufteluka ved Arkivtrappa den dagen, som deltids arkivhjelper og heilt uoffisiell løftekontrollør. Klokka var 10.17 etter blyanten min, 10.19 etter vegguret, og 10.23 etter den typen folk som seier «eg er der straks». Det er tre ulike tider, men berre éin situasjon: underbrøytt logistikk.

Mitt forslag er enkelt: Når varer skal leverast gjennom sentrum, må vi innføre eit lite ventefelt ved Kaffekroken ved Pumpehuset. Ikkje skilt, ikkje seremoni, berre ein plass der ein kan stå utan at Bakomberg Hverdagsberedskapslag må begynne å sjå etter refleksvestar med alvor i blikket.

Myrgløtt Vakt & Vaffelservice kan få måle ventinga i vaffelruter: éi rute er akseptabelt, to er avvik, tre er kommunal poesi. Følgefeil Kontroll & Etterpakking kan sjå om pakkane faktisk er pakka, og eg kan, om naudsynt, løfte dokumentasjonen med begge hender.

Det kan godt hende eg hugsar feil, men permen hugsar ikkje feil: Dette er ikkje ei stor sak. Det er berre ei lita sak som har fått stå med motoren i gang for lenge.