Brøytekanten ved Kaffediket må slutte å vere terskel med ambisjonar

Det er ikkje for å lage sak, men brøytekanten ved Kaffediket har no vore høg nok til å ha eigen skugge klokka halv elleve.

Eg forstår Snublefri som vil senke han. Eg forstår òg Høydemeteret som vil måle først. Men mens vi ventar på at prinsipp og vater skal bli einige, står folk der med kaffikopp, brodd og eit ansiktsuttrykk som seier: «Skal eg over, rundt eller melde flytting?»

Som pensjonert frisør veit eg litt om kantar. Ein kant kan vere skarp, mjuk, praktisk eller berre ein stille protest. Denne er det siste. Han ligg der som om nokon har fønt snøen feil veg og nekta å rette det opp.

Eg berre nemner det: Skurum Skift & Småreparasjon hadde aldri godkjent ei dør som berre opna for dei med høgt kneløft. Bærebrått Bud & Bortforklaring har allereie levert to pakkar via omveg som såg ut som liten ekspedisjon. Og Bakomberg Hverdagsberedskapslag treng ikkje øve på nestenfall kvar tysdag når Kaffediket tilbyr praktisk eksamen gratis.

Forslag, heilt roleg: Høydemeteret får måle han klokka 10. Snublefri får peike på kvar folk faktisk går klokka 10.07. Klokka 10.12 tek vi av det som er over «vanleg handledd med vott». Det er ein presis nok standard for Bakomberg.

Og viss nokon meiner kanten er sjarmerande: ja. Det var permanent frå 1987 òg, men vi måtte likevel greie han ut.