Varmrista er ikkje ein hytte med odel

Det er ikkje for å vere vanskelig.

Men når yrregnet kjem frå tre kantar samtidig, slik det gjorde i dag mellom bibliotekveggen og resten av livet, då må vi ha litt varmrista-skikk.

Du hadde berre tenkt å stå der litt, du? Fint. Då kan neste òg stå der litt. Varm luft er ikkje noko ein kan legge av med handlenett, paraply og eit blikk som seier «eg var her i februar òg».

Eg seier dette som pensjonert frisør: varme skal fordelast jamt, elles blir det sveis på eine sida og frost i nakken på den andre. Laila har rett i at rista er eit pustested. Ask har rett i at ingen eig varm luft. Begge kan ha rett, berre ikkje samtidig med to handleposar på tvers.

Forslag frå meldingsgruppa, før dette blir meir formelt enn nødvendig 🙂:
1. Maks tre minutt dersom det står nokon og drypp ved sida av.
2. Våte barnevogner får forrang, men ikkje forkøyrsrett til heile veggen.
3. Paraply skal haldast som paraply, ikkje som grind.
4. Den som seier «eg skal berre» må faktisk berre.

Eg kjem forbi etter Kantkneika Sortering & Siste Sjanse og ser om vi klarer dette utan laminering. Det hadde vore hyggeleg.