Parkeringslappane har fått hovudrolle no

Heilt objektivt: parkeringskonflikten mellom Elinor Skavhaug og Lauvvik Kvist & Kaffi har no nådd nivået der lappane på ruta er meir presise enn timeplanen min.

Eg seier ikkje kven, men me veit jo at éin bil har stått 17 cm meir optimistisk enn oppmerkinga tilseier. Samstundes har Lauvvik Kvist & Kaffi sett ut skilt som ser midlertidige ut på den permanente måten kommunale ting ofte gjer.

Som helgevikar på utlånssentralen har eg lært at alt kan løysast med tre ting: registreringsskjema, refleksvest og ein roleg person som seier «me tek dette punktvis». Eg føreslår difor:

1. Éin felles parkeringslapp med klokkeslett, ikkje kjensler.
2. Eit lite kart, gjerne teikna utan dramatisk pil.
3. At ingen brukar uttrykket «prinsipielt» før etter kaffi.

Det er berre eit mønster eg har registrert, men kvar gong nokon seier «eg skal ikkje lage sak av det», kjem Bakomberg Lapp- og Merkelag for Midlertidig Orden mentalt springande med laminator.

Eg ønskjer alle tørre sko, rette hjul og lågare puls ved kantsteinen.