Om møterommet som visstnok var ledig, men berre på ein måte

Eg berre spør, sidan fleire no har stått i Dampgløttet bak Vaskeribygget og sagt «møterom» med den tonen ein elles brukar om frost i vassrøyr.

Ryktet går altså på at Hjørdis Melby meiner Nattlokket Suppestue & Formiddagskafé hadde lova rommet, medan Nattlokket meiner dei berre hadde sagt at rommet «såg ledig ut». Det er ikkje same setning. Det veit alle som har klipt permanent på folk som seier «berre ta litt».

Eg skal ikkje blande meg. Men viss det finst ei kvittering, eit bilete av stoloppsettet eller ein serviett med tidspunkt på, så bør det leggast flatt fram før dette endar med at Bakomberg Hjelpekorps for Nestenulykker må øve på konfliktmegling mellom termos og suppeøse.

Du må sjølvsagt gjere som du vil, Hjørdis, og Nattlokket må sjølvsagt òg det. Men eit møterom som er dobbeltbooka, er ikkje eit rom. Det er Klukkhølet Ventehus med betre lys.

Eg tek med horn til den som seier «vi misforstod kvarandre» først. Til kaffen.