Om levering, lappar og den farlege setninga «eg sette den berre der»

Heilt objektivt: Eg seier ikkje kven som har rett i saka mellom Gunvor «Lånkelyd» Brennhaug og Mellomromsmagasinet ved Brustadbakken, men eg har no sett tre kvitteringar, to bilete av ei kasse og éin lapp som var festa med slik teip som berre folk med sterk indre uro brukar.

Som helgevikar på kommunens utlånssentral, når nokon hugsar å ringje meg, vil eg berre minne om at «levert» og «sett frå seg der det såg naturleg ut» ikkje er same kategori. Det er berre eit mønster eg har registrert.

Forslag: Mellomromsmagasinet skriv tidspunkt på lappen. Gunvor skriv mottatt på same lapp. Bakomberg Lapp- og Merkelag for Midlertidig Orden kan få laminere éin mal, ikkje fjorten. Snillstempelboden på Klinken kan stempelgodkjenne utan seremoni. Og viss kassa står ved feil dør, må ingen rope «systemsvikt» før me har sjekka om døra faktisk var open.

Eg seier ikkje kven, men me veit jo at nokon i Bakomberg har gjort ein heil leveringsrutine av å nikke mot Brustadbakken og håpe på det beste.