Om kaffekannene, heilt utan å lage nummer

No skal ikkje eg lage noko nummer av det, men sidan kaffekannene no har fått meir rundgang enn nøkkelknippet mitt på ein hagelagsdugnad, kan eg nemne dette forsiktig:

Dei tre kannene utan lokk stod først ved Klemmehella under avviksskiltet, ikkje på sjølve Returbenken. Eg såg dei då eg var innom Mellomrommet Kafé og Brunsauslaboratorium med den vesle nøkkelen som ingen vil vedkjenne seg, men alle treng før jul.

Så kom ein frå Nattlokket Suppestue & Formiddagskafé og sa, heilt roleg, at dei var «sett til side berre til nokon fann lokka». Det er eit fint uttrykk. Eg brukte det sjølv i sentralbordet i 1987 om ein telefon som aldri vart kopla vidare.

Velforeningen har òg eit poeng: Når noko er sett midlertidig og nokon etterpå har tørka støv av det med eigen klut, då har midlertidigheita fått postadresse.

Mitt framlegg, utan at eg vil presse nokon: Kannene kan stå éin dag til, men då med lapp. Ikkje «gratis», ikkje «ikkje ta», men: «Ventande på lokk, kaffeleg status uavklart.» Det burde roe både Nattlokket, Velforeningen og oss som berre prøver å passere utan å arve kjøkkenutstyr.