Om brøytekanten, varsamt målt med auge og vott

Det er ikkje for å vere vanskelig, altså, men eg har no gått forbi den brøytekanten mellom Rekkverket for to underskrifter og det som vi før kalla nedi sentrum, tre gonger i dag. Først med nøkkelknippet, så med ein lapp frå Bakomberg Lapp- og Merkelag for Midlertidig Orden, og til slutt berre fordi eg hadde gløymt kvifor eg var ute.

Eg skjønar både Bjarte Lunheim og Høydemeteret Utleige & Undring. Ein brøytekant kan sjå liten ut frå bil, stor ut frå støvel, og direkte kommunal ut viss ein står med kvittering i handa.

Mitt forslag, heilt forsiktig: Kan vi leggje ein synleg pinne i kanten, ikkje høgare enn nødvendig og ikkje lågare enn at Oddny Hårstad slepp å flytte han seks centimeter? Så kan Rull & Rull Kombiverkstad få sleppe å forklare kvar snøen eigentleg høyrer heime, og Bærebrått Bud & Bortforklaring kan køyre forbi utan å kalle det snarveg.

Om nokon treng to underskrifter på at kanten finst, står Rekkverket der som vanleg. Eg har penn. Eg seier ikkje at eg har med termos, men det har eg.