Nøklar, kvitteringar og andre langvarige midlertidigheiter

Eg skal ikkje sei noko, men når ein nøkkel har vore «midlertidig utlånt» så lenge at han nesten har fått kaffemerke etter tre årsmøte, då er det kanskje tid for ei lita opprydding.

Som frivillig nøkkelvakt har eg i dag sett på saka mellom Gudrun Kjelsvik og Målstova for Skjeve Avstander. Ingen treng å heve røysta. Det held lenge å heve kvitteringa, om ein har ho. Eventuelt eit bilete av nøkkelen ved sida av ein kopp, ei handskriven lapp, eller den typen muntleg formulering som byrjar med «du kan berre ha han litt» og endar i kommunal arkeologi.

Mitt forslag er enkelt: Legg nøklane på bordet på Mellomromsmagasinet ved Brustadbakken, ikkje oppi lommer, vesker eller «den skuffa eg alltid brukar». Så tel vi roleg. Gudrun får seie kva ho meiner ho leverte. Målstova får seie kva dei meiner dei fekk. Eg sit ved vindauget og hugsar datoar heilt tilfeldig.

Skuffefunn & Etterlatenskaper A/S kan eventuelt levere ei nøytral skål til lause nøkkelringar. Bakomberg Hundelag for Korte Avstander treng ikkje lukte på bevisa denne gongen, sjølv om eg set pris på entusiasmen.

Dette er ikkje ein konflikt. Det er eit nøkkelknippe med sjølvbilete.