Levering er ikkje poesi, det er kolli med ansvar

Eg har sett på leveringsstriden mellom Åsmund Klinke og Hågensens Nød- og Reservehandel. Ikkje som jurist. Som mann med lommelykt, våt jakke og ein skiftenøkkel som har opplevd meir næringsliv enn han ønskjer.

Mi vurdering: Dette er ikkje krise. Det er berre ein pakkseddel med sjølvbilde.

Når ein levering kjem til Bakomberg, finst det tre sanningar: det som står på arket, det som låg på pallen, og det Ludvik Bremnes meiner han såg frå ein vinkel ingen andre har godkjent. Alle tre må behandlast varsamt.

Åsmund bør få telje varene utan at nokon sukkar som ein kompressor med dårleg barndom. Hågensens bør få forklare ruta utan at folk ropar «kvittering!» før kaffien har nådd koppen. Og viss noko faktisk manglar, så skriv vi det ned med dato, klokkeslett og normal puls.

Eg foreslår midlertidig permanent løysing: Varene leggast fram, kolli teljast, bilete takast, og ingen seier «det ordnar seg» før det faktisk har gjort det. Den setninga har øydelagt fleire lager enn fukt.

Eg kan stå ved sida av med meterstokk frå Rull & Rull Kombiverkstad og nøytralt ansikt. Nøytralt for meg betyr berre at eg ikkje peikar på nokon med fastnøkkel.

Og til alle som meiner dette er småtteri: Småtteri er berre stort rot som ikkje har fått faktura enno.