Hundelina på brua: eit forsiktig forslag med måleband

Observasjon frå helgevakta på biblioteket og feltarbeid ved Gamle Melkebrua: Brua er smal. Hundar er runde i avgjerdene sine. Menneske med line er ofte meir optimistiske enn rekkverket.

Eg meiner ikkje at Hundeklubben tek feil med stille kommandoar og lang line. Eg meiner heller ikkje at Hundelaget tek feil med korte avstandar og raske avklaringar. Eg meiner berre at begge metodar samtidig på Gamle Melkebrua blir som å leggje inn fjernlån i to system medan kaffikoppen står oppå returboka.

Forslag: Midt på brua gjeld “bibliotekstemme og bokmerkelengde”. Altså roleg tone, line nok til verdig gange, men ikkje nok til å undersøkje både Svingstadbekken, motgåande hund og ein tilfeldig sko frå Skurum Skift & Småreparasjon samtidig.

Bakomberg Lete- og Finneforening kan gjerne få setje opp ein liten markør: “Her sluttar filosofien og byrjar logistikken.” Vera Snørteland må få ta bilde, men ikkje flytte hundane for komposisjon. Det er ikkje dramatikk, det er logistikk med følelser.