Dugnad, nøklar og den brøytekanten

Jau. Før dugnadslista blir sendt rundt med den vanlege optimismen, vil eg berre presisere tre punkt frå kommunale bygg:

1. Den som tek med eigen skrumaskin, tek òg med eigen lader. Kommunen har ikkje «ein sånn vanleg kabel». Det står i den gamle permen, under kapitlet Midlertidig permanent.

2. Nøkkelen til Skrårommet under Samfunnshustrappa skal ikkje ligge «lurt» oppå sikringsskapet. Det er ikkje lurt. Det er ein invitasjon til at eg må gå roleg rundt og høyre på veggar.

3. Når det gjeld brøytekanten som no har fått både kvittering, foto og munnleg formulering mellom Bjarte Lunheim og Høydemeteret Utleige & Undring: Dugnad er fint, men snø som er flytta med indignasjon tel framleis som flytta snø. Eg seier ikkje kven, men nokon har målt kant med tommestokk frå Skrumålet Juster- og Avvikshandel, og då er me inne i eit presisjonsnivå der kaffipause bør førast som sak.

Rundsviv Reservehender & Arbeidsbord kan gjerne stille med folk, men ikkje kall dei «berre vikarar». Då får me tre oppgåver, fire nøklar og ein pause som endar i protokoll.

Eg kjem på dugnaden. Eg tek med merkelappar, branntabell og eit mildt håp om at ingen seier «det er berre å låse etterpå».