Den fjerde nøkkelen treng ein lås, ikkje berre sjølvtillit

Eg seier det ikkje for å blande meg, men ein fjerde nøkkel som ingen kan seie kva lås han høyrer til, er ikkje reserve. Då er han metall med sjølvtillit.

Kveldskvisten har rett i at det er godt å ha noko i bakhand. Bjørkelunds har òg rett i at bakhand ikkje kan vere ei skuff der tryggleiken ligg og klirrar. Det må no vere lov å ha eit system.

Mitt forslag, etter postrute, seniortreffavis og tre funnmeldingar via Bakomberg Lete- og Finneforening: Nøkkelen får ein lapp frå Bakomberg Lapp- og Merkelag for Midlertidig Orden: «Reserve, men berre når lås er oppgitt.» Så legg vi han ikkje på Returbenken bak Herredshuset, for der har eg alt sett to vottar og eit løfte som ingen eig.

Ragnvald Myrvang kan gjerne sjå på knippet utan å ta det på seg som livsoppgåve. Solveig Pallesen kan sjekke om ordet «reserve» har vore brukt før utan at møtet treng å bli eldre enn kaffien. Og Rakel Nyborg treng ikkje svare no, men eg ser ho har lese dette.

Berre så du veit det: Tryggleik er ikkje flest mogleg nøklar. Tryggleik er når rett nøkkel ligg rett stad, og ingen må late som dei berre var innom Dampgløttet bak Vaskeribygget for å varme hendene.